Από τις “Αλλιώτικες Προτάσεις“
– Για Ξάνθη αναχωρεί το 14.
– Παρακαλώ δώστε αποσκευές….
Αναχώρηση
Το λεωφορείο «μάρκα» ΜΑΝ αγκομαχά.
Στην ανηφοριά για Δερβένι, με φανάρια, καυσαέριο και άγχος.
Μαζί με τους εργάτες της συμπρωτεύουσας που σχόλασαν.
Πίσω το Ωραιόκαστρο. Σε λίγο η στροφή προς τα Σέρρας !
Πιάνουμε την κατηφόρα προς Λαγυνά.
Το τοπίο άχαρο και βαρύ.
Λίμνες
Μπροστά η λίμνη Λαγκαδά και μαζί της ομορφαίνει ο τόπος. Γλυκαίνει και αποκτά χρώμα.
Στον Άγιο Βασίλειο δεξιά ο δρόμος φεύγει για Χορτιάτη.
Η κίνηση στον εθνική οδό πυκνώνει. Όλοι βιάζονται.
Βασιλούδι και Γερακαρού. Μετά τα Λαγκαδίκια. Η ζέστη δυναμώνει. Ο σοφέρ ανοίγει το παράθυρο, να κάνει το τσιγάρο του.
Στον Περιστερώνα εμφανίζεται η λίμνη Βόλβη.
Μεγάλη και σκουρόχρωμη. Οι ντόπιοι ψαράδες βγαίνουν με τις σακούλες στον δρόμο μας. Τις σηκώνουν ψηλά να τις δουν οι οδηγοί. Τα «σαζάνια» της λίμνης είναι ιδανικά για σούπα.
Στα Λουτρά της Απολλωνίας η διαδρομή αγγίζει την όχθη. Ακολουθούμε τη φύση στο παιχνίδι της. Μέχρι Μάδυτο και το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας. Προσκύνημα και τόπος για στάση.
Οι λίμνες είναι παρελθόν και μπαίνουμε στο πλατανόδασος.
Τα «Στενά της Ρεντίνας» έδιναν καταφύγιο σε ληστές του παρελθόντος. Αδιάβατα και δασώδη πρόσφεραν κάλυψη. Σήμερα μόνο οι Λοκατζήδες βρίσκονται δίπλα και το κάστρο στα ψηλά φέρνει θυμίσματα.
Στάση Ασπροβάλτα
Οι τυχεροί επισκέπτες στρίβουν για τον παραθαλάσσιο Σταυρό… Τους ζηλεύουμε. Το λεωφορείο συνεχίζει….
«Φάγαμε» τη μισή διαδρομή. Φτάνουμε στην Ασπροβάλτα. Κοσμοπολίτικη και ζεστή στο «πέταλο» του Στρυμόνα.
Περνάμε από μέσα….σαν πασαρέλα. Αργά, λόγω κίνησης. Αισθάνεσαι θαμώνας, στις διακοπές των άλλων.
Φιλόδοξα και υπερβολικά το ονόματα στον δρόμο :
«Κυανή Ακτή», «Ριβιέρα»…..και σε λίγο σταματάμε.
Οι μικροί παραγγέλνουν ριζόγαλο. Οι μεγάλοι θα φάνε στα γρήγορα. Διαλέγουν μερίδα απ΄ τα «μαγειρευτά». Μουσακά και Γεμιστά ! Ίσως κι ένα ποτηράκι κρασί.
Θα τελειώσουν με τσιγάρο δίπλα στην θάλασσα….
Το λεωφορείο κορνάρει και οι τελευταίοι «της τουαλέτας» τρέχουν να επιβιβαστούν.
Το ταξίδι θυμίζει εκδρομή δίπλα στην Σερραϊκή ακτή.
Μετά τα Κερδύλλια στρίβουμε για τον «Λέων» της Αμφίπολης.
Η στρατιωτική γέφυρα του Στρυμόνα είναι σιδερένια και άσχημη.
Ο οδηγός πατάει κόρνα δίπλα στο φυλάκιο.
Τα φανταράκια τρέχουν και πλησιάζουν για τσιγάρα.
Όλοι δίνουν από κάτι. Να νιώσουν ότι τους σκεφτόμαστε !
Πλάι τους. Τους ευγνωμονούμε…
– Παρακαλώ η στάση τελείωσε
– Το 14 αναχωρεί για Ξάνθη…
Περνάμε και βλέπουμε από μακριά την ακτή Τούζλας.
Ερημική φαίνεται η παραλία. Αναξιοποίητη.
Κάποτε θα έρθει η σειρά της….
Στρίβουμε ΒΑ και οι στροφές έρχονται μπροστά μας.
Το Παγγαίο μας υποδέχεται !
Οι ανηφόρες αρχίζουν στην Γαληψό, περνώντας την οδική «σιδερένια αψίδα» του κυλινδρόμυλου.
«Πατάμε» στην αρχαία Βίβλια Χώρα κι ανεβαίνουμε στο Ποδοχώρι. Το «ΜΑΝ» πασχίζει και ξερνάει μαύρο καπνό πίσω.
Στον Πλατονότοπο σταματούν κάποια ΚΤΕΛ.
Η μπάρα σηκώνεται καιτο μαγαζί υποδέχεται το λεωφορείο.
Οι στροφές του βουνού κουράζουν όλους. Δεν προλαβαίνεις να χαρείς το τοπίο. Δυσφορία κι αγανάκτηση.
Καφεδάκι μερακλίδικο. Παρέα με το χωριό και τη φαντασία να οργιάζει. Περιμένεις να φανεί ο Παντελής Ζερβός αγκαζέ με την Γεωργία Βασιλειάδου και τον Ορέστη Μακρή. Στο δρόμο για την Λεστινίτσα της «Κυρά Μαμής».
Στη Μεσορόπη το καφενεδάκι στον παχύ ίσκιο σερβίρει «βανίλια υποβρύχιο». Εμείς αφήνουμε τη Μουσθένη και τα Δωμάτια, ζαλισμένοι και ταλαίπωροι.
Από κάτω η Πιέρια Κοιλάδα με τ΄ αμπέλια και τα σταφύλια της.
Στα χνάρια της Εγνατίας των Ρωμαίων. ……
Στην Ελευθερούπολη τελειώνουν οι στροφές και τα βάσανα. Μαζί τους και τα χωριά του σχιστόλιθου.
Κίνηση και φασαρία στην πλατεία. Στο πάλαι ποτέ «Πράβι» που φτιάχναν κάποτε τις μπότες των Πυροσβεστών.
Στο Κοκκινόχωμα μυρίζει ακόμη κρασί και μούστο.
Στα Αμισιανά οι εμπορικές επιχειρήσεις της Καβάλας πωλούν τα πάντα. Το τοπίο συμπληρώνει η παλιά Ποτοποιία Μαυρομάτη και παρακάτω ο Σταυρός του Αμυγδαλεώνα. Βασίλειο των κάθε είδους ανταλλακτικών αυτοκινήτων και μεταχειρισμένα φθηνά αξεσουάρ.
Καβάλα
Πέρασαν σχεδόν 3 ώρες.
Με το ζόρι ανεβαίνουμε τις στροφές Αγίου Σίλα.
Φαίνεται η Καβάλα και το χαμόγελο επανέρχεται. Το κάστρο, οι καμάρες και η θάλασσα. Πλησιάζουμε στην πόλη. Γλιστράμε και περνάμε δίπλα στο Γηροκομείο.
Στο τέρμα το κτίριο σχολής «Πυθαγόρα».
Δύσκολο το πέρασμα μέχρι την άκρη της πόλης.
Μποτιλιάρισμα και φορτηγά.
Στο τέλος το κάμπινγκ «Ειρήνη» στην Άσπρη Άμμο. Ξανανεβαίνουμε πάλι, αλλά αυτή τη φορά τελευταία.
Διαδρομή
Περνάμε τον Αι Γρηγόρη στη Νέα Καρβάλη.
– «Κάντε και κανένα σταυρό» ! ….ακούγεται από πίσω.
Στάση και ευκαιρία για αχνιστούς κουραμπιέδες.
Αφήνουμε τα χωριά στο κατόπι μας.
ΒΙΠΕ, Ποντολίβαδο και τα «σουβλάκια» της Γραβούνας.
Η διασταύρωση της Χρυσούπολης έχει ζωντάνια.
Ασβεστοκάμινα και το καφενείο στην γωνιά.
Στάση για σοφεράκια και αγοραία ταξί της περιοχής.
Απέναντι τα μαρμαράδικα.
Βλέπεις την οδική ευθεία του Ξεριά. Το χωριό που «κατέβηκε» από τα ημιορεινά για τον κάμπο του Νέστου.
Δίπλα στην «Αλατζά Γκιόλα». Σε λίγο η Μακεδονία τελειώνει….
Νέστος
Περνάμε τη γέφυρα Νέστου. Μπήκαμε στα όρια του νομού.
Από το παράθυρο φαίνεται να πηγαίνουμε μαζί με το τρένο που μόλις ξεκινά από Τοξότες.
Τελευταίες στροφές μέσα στο Μικρό και Μεγάλο Τύμπανο. Σταματάμε να ανεβεί ο εισπράκτορας, που περιμένει καρτερικά στο καφενείο. Ευτυχώς το εισιτήριο είναι κόμη «σφηνωμένο» στο τασάκι για τα τσιγάρα ! Στην πλάτη του μπροστινού καθίσματος.
Πλησιάζουμε το φουγάρο και τη φασαρία του Ζαχαρουργείου Ξάνθης. Στην αυλή της ΕΒΖ τα παντζάρια περιμένουν φορτωμένα.
Συμπληρώσαμε 4 ώρες ταξίδι.
Η Ξάνθη αχνοφαίνεται και πλησιάζει….
Ανοίγει την αγκαλιά της και το λεωφορείο μπαίνει στο «Φόρο». Τρυπά την καρδιά της πόλης και περνά μπροστά από το Αστυνομικό Τμήμα στην 28ης Οκτωβρίου.
Γνώριμες φάτσες των ατόμων στα πεζοδρόμια….
Πάλι έχει ψύχρα έχει….. και όλοι ψάχνουν για τα μπουφάν.
Τελευταία στροφή, ξυστά από τη δημοτική αγορά.
Λίγο πριν το λεωφορείο σταματήσει, ακούγεται στο μεγάφωνο του ΚΤΕΛ η φωνή του Κυρ-Φάνη Βασιλειάδη :
– Από Θεσσαλονίκη φτάνει το 14…….
(φωτο: Από το γκρουπ Παλιές Φωτογραφίες της Ξάνθης, στο παλιό ΚΤΕΛ Ξάνθης)
