Ο Δήμος Ξάνθης βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας τις προηγούμενες μέρες είτε επειδή το διεκδίκησε, είτε επειδή οι περιστάσεις το έφεραν έτσι. Σε ότι αφορά στις βραβεύσεις για τα Ελευθέρια, το σκηνικό δεν είναι καλό, συναινέσεις δεν φαίνεται να υπάρχουν ανάμεσα στις παρατάξεις και άρα ένα ναυάγιο, θα οδηγούσε σε μαρασμό αυτό το θεσμό που θεμελιώθηκε πριν 10 χρόνια με διαπαραταξιακή συμφωνία.
Στο θέμα της “Φιλοθέης” τα σχόλια δε ήταν θετικά, μετά το δημοσίευμα του Xanthi2.gr Σε πολιτικό επίπεδο αυτό που αναζητείται είναι αν υπήρξε ποτέ κάποια απόφαση δημοτικού συμβουλίου για ονοματοδοσία όπως απαιτείται για συνοικίες αλλά και για οδούς της πόλης. Βέβαια, οι κάτοικοι των Νέων Εργατικών στη Νεάπολη διαμαρτυρήθηκαν γιατί ακόμη και σήμερα δεν υπάρχουν οδοί και νούμερα στις πολυκατοικίες τους και έχουν κάθε δίκιο.
Βέβαια, τα ονόματα των γύρων συνοικιών παραπέμπουν σε εργατικές συνοικίες της Αθήνας και της Θεσ/νίκης κατά μία περίεργη σύμπτωση, όμως δεν ήταν αυτός ο στόχος όταν δόθηκαν. Ενώ για το διπλανό οικισμό των Παλιννοστούντων – τον καταραμένο και χωρίς το παραμικρό σχέδιο αν και δίπλα στους πιο σύγχρονους οικισμούς- δεν βρέθηκε κάποιος να δώσει ένα όνομα, είτε λαμπερό είτε έστω κάτι σε… Β’ Πειραιά για να τονίσει το κοντράστ με την “Φιλοθέη” που αποκτήσαμε !
Ως προς την ουσία του ονόματος, προφανώς και ο ελιτισμός ή η ταξική υπεροχή που αποπνέει είναι παντελώς άστοχος αφού, εξάλλου, το όνομα “Φιλοθέη” της Αθήνας οφείλεται στην “Αγία Φιλοθέ”η και δεν μπορεί να συσχετιστεί ούτε ως πρόσχημα με την Ξάνθη. Υπήρξαν ήπια αλλά και πιο αιχμηρά σχόλια όπως αυτό του Σουτζούκ Lookoom που σχολίασε: “Βλαχάρες επαρχιώτισσες αποφάσισαν τα 5 σπίτια να τα πούνε Φιλοθέη”. Ας είμαστε πάντως επιφυλακτικοί γιατί δεν ξέρουμε ποιος είχε την, ατυχή ομολογουμένως, έμπνευση και δεν είναι πρέπον να βιαστούμε να αποδώσουμε ευθύνες.
Συζήτηση υπήρξε πριν από λίγο καιρό από αντιπολιτευόμενους για το Δελτίο Τύπου του Δήμου που ονομάτισε την προέκταση της οδού Πινδάρου προς το Παζάρι, ως οδό “Πανεπιστημίου”, χωρίς να υπάρχει προηγούμενη συζήτηση ή απόφαση. Δεν είναι κάτι φοβερό και ίσως υπενθυμίζει και την υποχρέωση να τιμήσει η πόλη το ΔΠΘ (και ίσως μια οδός Πολυτεχνικής Σχολής, θα ήταν περισσότερο ακριβής). Το θέμα της ονοματοδοσίας είναι πάντα ένα επικίνδυνο θέμα. Μπορεί μέσα στο συρμό να δοθούν ονόματα απολύτως ατυχή και να μην το αντιληφθεί κανένας για δεκαετίες αλλά μπορεί και ένα όνομα αμφιλεγόμενο να προκαλέσει κόντρες και να αναμοχλεύσει πολιτικά πάθη χωρίς λόγο.
Πάντως Επιτροπή Ονοματοδοσίας πρέπει σύντομα να συσταθεί στο Δήμο Ξάνθης καθώς υπάρχουν πολλές εξελίξεις αλλά και ανάγκες που πρέπει να αποκατασταθούν. Ας μην ξεχνάμε ότι πρόσφατα ο απερχόμενος Δήμαρχος μετά από μακρά συζήτηση αποκατέστησε -γενναία- τον “κρυμμένο” Δήμαρχο Θεόφιλο Παπαδόπουλο καθώς και τον πρώτο Δήμαρχο Ταχήρ Εφέντη, άρα κατά παράδοση πρέπει να βρουν τη θέση τους ανάμεσα στους Δημάρχους των δημοκρατικών περιόδων που έχουν δώσει τα ονόματά τους σε δρόμους της πόλης. Ακόμη και να κάποιοι βγάζουν σπυριά …
Και να μην ξεχνάμε ότι η Ξάνθη είναι η γενέτειρα του Μάνου Χατζιδάκι, που επαίρεται και, δικαίως, νιώθει υπερήφανη για το γεγονός ότι γέννησε μια τεράστια προσωπικότητα για τις τέχνες και τη σκέψη της χώρας. Η πόλη λοιπόν -που τον έδιωξε όταν ζήτησε να προσφέρει στη γενέτειρά του και τον έβρισε χυδαία κάποτε- ακόμη και μέχρι σήμερα ΔΕΝ έχει ένα δρόμο ή μια πλατεία για το Μάνο. Για να μην ξεχνιόμαστε…
